Home » Gezondheid » Blog: Naar het zuiden van Libië
Carel at the Oubari lakes Sahara desert

Blog: Naar het zuiden van Libië

UNICEF helpt kinderen over de hele wereld bij het overwinnen van armoede, ziekte, geweld en discriminatie. Carel de Rooy is directeur van UNICEF in Libië, een van de 190 landen waar UNICEF actief is. In november 2012 hield hij een dagboek bij van zijn missie samen met andere VN organisaties naar het zuiden van het land.  In zijn blogs vertelt hij over zijn ervaringen uit het veld. Het is een reeks van meerdere blogs, waarvan de eerste dag hieronder.


Dag 1: Naar het zuiden van Libië

Een vroege start
Om 4 uur gaat mijn alarm al af. Ik zet water op voor een kopje thee, spring in de douche en ga dan meteen door naar het vliegveld van Tripoli (de hoofdstad van Libië waar ik woon).

In minder dan 2 uur sta ik met mijn collega’s van het VN ontwikkelingsprogramma (UNDP), UNESCO (VN organisatie voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur), de VN vluchtelingenorganisatie (UNHCR) en de VN missie in Libië (UNSMIL), in Ghat in het verre zuidwesten van dit gigantische land. We spreken deze week op verschillende plekken met lokale autoriteiten en organisaties om een inschatting te maken van de situatie in het zuiden van het land en om uit te leggen wat we als VN organisaties doen in Libië.

Situatie in het grensgebied
Vroeger was deze stad erg belangrijk omdat er zout werd gedolven. Dit zout werd door de Sahara naar West Afrika vervoerd en daar geruild voor goud en ivoor, vanwaar het werd verhandeld naar Europa. Rond de middag zijn we bij de grens met Algerije, midden in de woestijn. Omdat het winter is, is de temperatuur op dit moment aangenaam. Het doel van het bezoek is om een beeld te krijgen van de grootste uitdagingen in dit gebied voor de Toeareg, de belangrijkste etnische groep in deze regio. De uitdagingen zijn: de migratie vanuit Sub Sahara Afrika, de drugssmokkel naar het Noorden en de wapenhandel naar het zuiden. Er zijn ook geluiden dat radicale gewapende groepen het gebied binnendringen.

Geen toegang tot basisvoorzieningen
We bezoeken ook een klein dorp aan de grens. De omstandigheden zijn schrijnend: onvoldoende schoon water, maar een paar toiletten, afwezigheid van scholen en leraren. Veel van de kinderen zitten onder het vuil. Dit zijn inwoners die in het verleden vanuit de Sahel hier naartoe zijn gekomen en nooit de juiste verblijfspapieren hebben gekregen waardoor ze geen toegang hebben tot basisvoorzieningen.

Uitdagingen in het zuiden
In de middag spreken we met lokale (militaire) autoriteiten en organisaties. Vanuit het zuiden, dat rijk is aan olie en antiek, wordt veel gesmokkeld. Er is daarom behoefte aan het versterken van de grenscontroles. Ook is er bijvoorbeeld grote behoefte aan schoon drinkwater en aan programma’s om kinderen en vrouwen te ondersteunen op het gebied van gezondheid, onderwijs en het genereren van inkomen. Ook wordt er opgeroepen om plekken te creëren voor jongeren waar ze elkaar kunnen ontmoeten, aan sport kunnen doen en waar culturele activiteiten worden georganiseerd; en om werkgelegenheid voor jongeren te creëren.

De aanpak van UNICEF
Het is gemakkelijk om overdonderd te raken van al deze uitdagingen waarmee deze mensen te maken hebben. Het is mijn taak om dan ook een evenwichtig en realistisch antwoord te geven. We leggen uit dat de rol van UNICEF in Libië een bijzondere is omdat Libië gezien wordt als een rijk land; dat we focussen op onderwijs, kinderbescherming en het verzamelen van sociale statistieken met de overheid; dat we wel nauw samenwerken en willen leren van het maatschappelijk middenveld, waaronder ook jongeren; en dat ons belangrijkste doel is om te zorgen dat meer overheidsuitgaven naar de meest kwetsbare kinderen in de armste gebieden van Libië gaan.

Ontspanning
Aan het einde van de dag bezoeken we nog het oude fort van Ghat terwijl de zon ondergaat achter de Algerijnse grens. We slapen in een vies, klein hotel. Ik deel mijn kamer met Lodovico, mijn Italiaanse collega van UNESCO. Ik ben blij dat ik mijn eigen slaapzak en slippers bij me heb. Lodovico zit zonder en is blij als hij mijn slippers mag lenen om naar de badkamer te gaan…

Lees de hele blog van Carel de Rooy of lees andere blogs op de site van UNICEF.

 

Comments

comments